De zwangerschapstest

De zwangerschapstest

De zwangerschapstest

Voordat ik zwanger werd, had ik al regelmatig babykriebels. Helaas wist ik ook al vroeg dat het om medische redenen misschien niet helemaal vanzelf zou gaan gebeuren. Hoe meer ik in de buurt kwam van een leeftijd waarop het oké zou zijn om moeder te worden, hoe meer drang ik kreeg om ook écht moeder te worden. Als ik naar de Hema ging om wat spulletjes voor mezelf te halen, liep ik regelmatig ook even snel langs de babyafdeling om m’n handen even door al die mini-rompertjes te laten gaan.

Vlak voordat ik zwanger werd, heb ik zelfs een keer een rompertje meegenomen en die weggelegd in mijn nachtkastje, in de hoop dat dit geluk zou brengen en het echt ooit gedragen zou worden door een mini-mensje. Zo achteraf kan ik hier echt heel hard om lachen, wat een sentimenteel gedoe allemaal. Toch had ik dat op dat moment blijkbaar even nodig om m’n hoop om ooit moeder te worden tastbaar te maken en het daarmee ook letterlijk weg te kunnen leggen en te kunnen parkeren.

Toen Jaap en ik zo langzamerhand vanuit het studentenleven het werkende leven inrolden en onze relatie serieuze vormen aan begon te nemen, leek het starten van een gezin helemaal niet meer zo ver weg.
Ik besloot eens een bezoek aan de huisarts te brengen voor een doorverwijzing naar het ziekenhuis. Ik weet al vanaf mijn tienerjaren dat ik zelden tot nooit een eisprong heb, omdat er veel cystes op mijn eierstokken zitten die de boel in de war schoppen. Daarom werd destijds gezegd dat de kans om zwanger te worden zonder medische ingrepen vrijwel nihil was. Ik werd verzocht om terug te komen tegen de tijd dat ik zo langzaam aan kinderen begon te denken. Toen ik 24 was ben ik daarom naar mijn huisarts te gaan. Zij begreep de situatie en verwees mij door naar een gynaecoloog voor het eerste onderzoek.

Een aantal weken na het bezoek aan de huisarts merkte ik aan mezelf dat ik niet helemaal mezelf was. Mijn huid was overgevoelig en had af en toe krampen in mijn buik die ik niet helemaal kon plaatsen. Op een zaterdagochtend was ik om 6 uur ’s morgens al wakker en lag ik maar een beetje naar het plafond te staren.  Ik bedacht me dat ik voor de zekerheid best even een zwangerschapstest kon doen.

Terwijl Jaap nog sliep, sloop ik naar de wc met een test. Toen ik deze had gedaan en weglegde, verklaarde ik mezelf meteen voor gek. Stond ik dan een zwangerschapstest te doen, terwijl er amper een aanleiding was om überhaupt te denken dat ik zwanger zou kunnen zijn. Zeker met de statistieken die riepen dat de kans ongeveer nul zou zijn. Ik voelde me ineens obsessief bezig met zwanger worden en kreeg de neiging om de test zonder kijken in de prullenbak te gooien.

Gelukkig heb ik dat niet gedaan, en veel tijd om daar over na te denken had ik ook niet. Binnen een paar seconde verscheen er een hele dikke vette streep naast de controlestreep. Ik was zwanger! Er gebeurde toen iets met me wat ik nog nooit had meegemaakt. Ik begon totaal te shaken en kon niet meer nadenken. Ik weet nog dat ik naar Jaap liep met de test in mijn hand, hem wakker maakte en met een bibberend stemmetje zei: ‘Jaap, er is geloof ik iets geks gebeurd’.

Met zijn nog slaperige hoofdje kwam hij overeind. Huilend zei ik dat ik zwanger was.
Toen volgde er momenten van ongeloof, huilen, lachen, knuffelen en een heleboel verwarring. Hoe bizar is het dat je dacht nooit zelf zomaar zwanger te kunnen worden, en dan toch ineens zomaar zwanger bent.

Omdat ik totaal geen enkel idee had hoe lang ik zwanger was, deed ik later nog een Clearblue test met weekindicatie.
Wat is het een prachtig moment als dat zandlopertje omschiet in een ‘zwanger’. Bam, zwart op wit.
De test gaf aan dat ik 4 tot 5 weken zwanger was, superpril dus nog.

Die ochtend werd ik echt overspoeld met zoveel dubbele gevoelens. Ik was zo trots op mijn lichaam dat het toch zélf zwanger heeft kunnen worden. En tegelijkertijd was ik denk ik net zo onzeker als iedereen die voor de eerste keer moeder wordt. Kunnen we het wel aan om ouders te worden? Is het kindje wel gezond? Wat moet je eigenlijk regelen als je net zwanger bent? Ik beleefde de hele dag in een soort van roes en kon niet helemaal helder nadenken. Op iedere vraag die iemand me die dag stelde wil ik uitschreeuwen dat ik zwanger was en ik dacht dat ik 9 maanden lang niet meer normaal zou kunnen functioneren (dat bleek overigens best mee te vallen).

Als ik aan deze dag terug denk, komt er weer een enorme glimlach op m’n gezicht. Wat is het bijzonder om die streep daar te zien staan en te weten dat jouw lichaam bezig is met het creëren van een nieuw mensje.  Dit moment behoort zeker weten tot de allermooiste momenten in mijn leven!

One thought on “De zwangerschapstest

  1. Elly

    Van harte gefeliciteerd! Wow wat lijkt jouw verhaal op die van mij. Heel herkenbaar. Ik wens je een heerlijke zwangerschap Kim!

    Liefs Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *